窘
Từ chứa chữ “窘”
- 窘迫jiǒng pòHSK 7–9
túng thiếu; khốn quẫn; bối rối; lúng túng
- 发窘發窘fā jiǒng
to feel embarrassment; disconcerted; embarrassed
- 窘匮窘匱jiǒng kuì
destitute; impoverished
- 窘境jiǒng jìng
awkward situation; predicament
- 窘况窘況jiǒng kuàng
predicament
- 受窘shòu jiǒng
embarrassed; bothered; in an awkward position
- 困窘kùn jiǒng
embarrassment
Ví dụ
我窘得想找个洞钻进去。
wǒ jiǒng dé xiǎng zhǎo gě dòng zuān jìn qù
I'm so embarrassed I could dig a hole and crawl into it.